Wybierz model AI stojący za twoją pracą w Bashu
TechRetriever współpracuje z trzema rodzajami modeli: dostawcą AI w chmurze przez standardowy punkt końcowy API, modelem działającym lokalnie na twoim komputerze i modelem wbudowanym. Wybierz przed startem. Twój wybór decyduje, dokąd trafia tekst promptu, więc rozstrzygnij to, zanim otworzysz prywatny skrypt.
Trzy sposoby podłączenia modelu
Dostawca AI w chmurze
Model w chmurze nadaje się do pisania dłuższych skryptów i wyjaśniania nieznanego kodu, a podłączasz go przez standardowy punkt końcowy API własnym kluczem. Zważ kompromis. Tekst promptu, w tym tekst każdego pliku, który czyta agent, trafia do tego dostawcy, a sam klucz zostaje na twoim komputerze.
Model na twoim komputerze
Model lokalny nadaje się do prywatnych skryptów i logów, których wolisz nie wysyłać do dostawcy. Nic nie opuszcza komputera, bo prompty nigdy nie trafiają do zewnętrznego punktu końcowego. Jakość zależy od załadowanego modelu, więc przetestuj go na małym skrypcie, zanim zaufasz mu przy dłuższym.
Model wbudowany
Model wbudowany to trzeci rodzaj, który możesz wybrać, i nie wpisujesz żadnego własnego punktu końcowego. To jedna z trzech opcji. Model otrzymuje tekst twoich promptów i plików czytanych przez agenta, więc trzymaj hasła i klucze poza skryptami; sekrety w wyniku działania narzędzi są zamazywane, zanim trafią do modelu.
Co pokazuje przycisk Test
Kliknij Test po wpisaniu punktu końcowego. Przycisk sprawdza, czy punkt końcowy odpowiada, pokazuje czas odpowiedzi i okno kontekstu, czyli ile tekstu model przyjmie w jednym żądaniu. Długi skrypt razem z logiem potrzebuje większego okna niż poprawka w jednym wierszu.
Dobierz model do zadania
Większego modelu użyj do refaktoryzacji i złożonej logiki, na przykład skryptu z wieloma funkcjami lub zależnymi od siebie pętlami. Mniejszy model wystarczy do drobnych zmian, jak dodanie komunikatu o użyciu. Gdy jeden krok jest trudny, run_on_model wysyła tylko ten krok do większego modelu, a reszta zostaje przy twoim zwykłym.
Jakość różni się między modelami, więc traktuj każdy wynik jak wersję roboczą. Ask first zatrzymuje się przed działaniami, które coś zmieniają, edit_file pokazuje diff, a Shell zgłasza prawdziwy kod wyjścia. Przeczytaj wszystkie trzy, zanim zaakceptujesz.
